20 jaar provinciaal waterbeleid

publish date
14.09.2018

Exact 20 jaar geleden teisterde een ongeziene regenval onze provincie. De waterlopen konden het water niet de baas. Men stelde met veel leed en schade vast dat we niet voorbereid waren op zulke waterellende. 1998 is dan ook het jaar dat het waterbeleid in stroomversnelling heeft gebracht. Sindsdien levert de provincie strijd om droge voeten voor haar inwoners.

Wint de provincie het gevecht tegen het water?

Een gevecht tegen uitersten

Na 1998 wordt ook 2018 een gedenkwaardig jaar. We mochten immers het dubbele effect van de klimaatverandering aan den lijve ondervinden. Het jaar begon met een kletsnatte start; de hulplijnen voor wateroverlast en overstromingen stonden roodgloeiend. Maar de zomer van 2018 zal de geschiedenis ingaan als de lange zomer van droogterecords, hittedagen en captatieverboden. Deze twee uitersten vormen de komende jaren dan ook een grote uitdaging voor de provincie.

Terugblik op 1998

In 1998 overstroomde een groot deel van provincie Antwerpen. Hoe groot de waterellende en de omvang van de watersnood waren, wordt meteen duidelijk als je deze fotoreportage bekijkt.

Ook de kranten stonden vol met berichten over wateroverlast. Een kleine bloemlezing van krantenkoppen hieronder.

Ooggetuigen

Luc Morrens en Nicole De Voecht maakten het mee vanop de eerste rij. Hun getuigenis vind je hieronder.

Brandweercommandant Luc Morrens vertelt meer over de wateroverlast waar de ruime omgeving van Lier in september 1998 door geteisterd werd.

Nicole De Voecht uit Duffel werd geëvacueerd nadat de Lekbeek ervoor zorgde dat haar huis onder water liep.

Waterellende sterk teruggedrongen

1998 maakte de nood aan structurele oplossingen pijnlijk voelbaar. Er is sindsdien heel wat veranderd in het provinciale waterbeleid. De installatie van grote pompen langsheen de Grote Nete en Beneden Nete was de eerste grote maatregel. Ondertussen staat de provincie 50 hectare overstromingsgebied en 20 pompstations verder.

Ook de Vlaamse regering zag de meerwaarde en krachtige rol van de provincie. In 2014 kreeg de provincie dubbel zoveel onbevaarbare waterlopen in beheer. De provincie tracht als grootste waterloopbeheerder de problemen duurzaam en grondig aan te pakken. Terwijl de brandweer vooral bij acute waterlast lokaal op het terrein in de bres springt, gaan de provinciemedewerkers op zoek naar een structurele, integrale en duurzame aanpak. De provincie denkt en handelt in termen van stroomgebieden en valleien. Water wegpompen in de ene gemeente schept problemen in de andere gemeente. Waterbuffering en vlotte doorstroming van het water voor een veilige leefomgeving zonder wateroverlast, is de primaire doelstelling van het provinciaal waterbeleid. Omdat de provincie ook andere plichten en taken tegenover Europa, Vlaanderen en haar burgers moet vervullen, schenkt ze in haar waterbeheer ook maximale aandacht aan natuurbescherming, landschap, klimaat, landbouw en groene recreatie.

Klaar staan voor de klimaatverandering

Eind 2017 wilde de provincie weten hoe mensen denken over de klimaatverandering. Waar hebben ze schrik voor? Wat verwachten ze van het provinciebestuur? Uit de chatdialogen kwam de angst voor overstromingen het meest naar boven.

De provincie Antwerpen liet onderzoeken hoe de klimaatverandering zich zal laten voelen in onze regio. Samen met gemeenten, burgers, scholen en bedrijven wil ze de klimaatopwarming afremmen maar ook klaar staan voor de gevolgen. Daarom is er een klimaatadaptatieplan uitgeschreven. Waterbeheer speelt daarin een grote rol.

Hoge en lage waterstanden zullen elkaar meer en meer gaan uitdagen. We krijgen meer extreme regenbuien maar ook meer periodes van hitte en droogte. Het beter sluiten van de waterkringloop moet deze extremen matigen.

De provincie draagt ook haar steentje bij in enkele grensoverschrijdende Europese klimaatprojecten om de impact van haar inspanningen te versterken.

Volgende